Westenbroek wint gelijk na zijn kuitbeenbreuk

Door een potje voetballen brak Stefan Westenbroek (17) zijn kuitbeen en kon hij zes maanden lang niet schaatsen. Omdat ook een pees in zijn knie ging ontsteken, had de Ommenaar moeite om terug te komen. Hij stond nog maar zes weken op het ijs en toch liet de A-junior op de NK Afstanden gelijk zijn klasse zien. Op de 500 meter flitste hij over het ijs en pakte daarmee de nationale juniorentitel.

Op IJsbaan Twente in Enschede beleefde Westenbroek zaterdag een gedroomde comeback. Hij veroverde de nationale titel op de 500 meter nadat hij er zes maanden lang uit had gelegen met een blessure. “Ik had niet gedacht dat ik dit zou halen. Ik was al blij dat ik weer mee kon doen aan dit NK”, vertelt het sprintkanon. Na een ‘domme sliding’ met voetbal brak hij deze zomer zijn kuitbeen. “Ik heb liggen janken op het veld, baalde als een stekker en dacht dat mijn seizoen voorbij was.”

Na drie maanden werd zijn blessureleed groter. Door een disbalans in zijn been liep hij ook een blessure aan zijn knie op, waarbij een pees ging ontsteken. “De artsen zeiden dat ik dit seizoen niet meer kon schaatsen en me moest voorbereiden op volgend seizoen.” Westenbroek zette echter alles op alles. De lolbroek maakte geen geintjes meer in de training en ging gedisciplineerd met zijn eigen lijf aan de slag. “Dat was niet gemakkelijk. Mijn kracht en coördinatie waren ver te zoeken en ik kon niet meer mijn oude slag maken. Die conditie mis ik nu nog steeds. Ik heb een half jaar niets gedaan. Een 500 meter rijden gaat nog, maar een 1000 meter wordt al moeilijker.”

Energie
Toch schoot de Ommenaar vanmiddag uit zijn slof op de 500 meter. Voor de ogen van al zijn vrienden en familie zette Westenbroek op zijn thuisbaan een snelle opening neer van 9,80. “Daarna reed ik de bocht door en hoorde ik al die aanmoedigingen van mijn vrienden. Dat gaf me zoveel energie. Ik had een goede kruising en daarna moest ik alleen maar blijven staan in de laatste bocht.”

“Daarna ging ik over de finish en zag ik ineens 36,09 op het scorebord staan. Ik geloofde mijn ogen bijna niet. Ik moest natuurlijk nog wachten op Jarle Gerrits en Sebas Diniz, want zij kunnen ook hard schaatsen. Maar zij konden uiteindelijk niet aan mijn tijd tippen, waardoor ik de nationale titel won. Ik reed over de finish heen en hoorde iedereen juichen. Ik was zo blij. Dit is zo’n opluchting na al dat harde werken. Geweldig.”

Voetballen doet Westenbroek inmiddels niet meer. Hij speelt geen wedstrijden meer bij zijn voetbalclub uit Ommen. “Dat kan ik niet meer maken. Bij voetbal loop je toch eerder een blessure op dan bij schaatsen. Ik kan wel voorzichtig zijn, maar je kunt ook door een ander onderuit getrapt worden. Nee, ik richt me voorlopig op het schaatsen en wil daar grote stappen in maken. Morgen ga ik eerst een goede 1000 meter rijden en dan zie ik wel verder. Ik moet nog van ver komen.”

bron: schaatsen.nl

Categories: Algemeen